domingo, 2 de decembro de 2018

Ab aeterno - A Voz de Galicia (23/12/01)

O nacemento de Cristo soa a descoido en todos os seus extremos: fóra de casa, sen teito para acubillarse, nunha fría noite de inverno, e acirrado por pastores que apenas tiñan pan para comer e un manto para abrigarse. É coma se o Pai Eterno, que tantas marabillas creou para a reprodución de millóns de especies que poboan o mundo, esqueceuse de preparar a encarnación do seu propio Fillo, que houbo de cumprir as Escrituras a golpe de casualidades e improvisacións. Só por azar naceu Jesús na cidade de David, evitando que Miqueas fallase a máis fermosa profecía de todos os tempos. E só a presenza dun burro e unha vaca evitou que morrese de frío aquel Mesías llorón e debilucho que estaba destinado ab aeterno para salvar ao mundo (...)

Fonte | A Voz de Galicia

Ningún comentario:

Cogito,ergo sum - La Voz de Galicia (18/10/2020)

(..) Esta nueva normalidad (asimismo un signo lingüístico descalabrado), que ha supuesto, ahora sí, un descalabro verdadero, o sea, gnoseoló...